Blij doortreuzelen

 

Jan van Til

 

 

Binnen het Transport, Post en Logistieke domein analyseerde Hans Moonen, CGI’s Vice President Consulting, Transport & Logistiek, in het kader van haar jaarlijkse Voice of our Clients programma, 70 C-level interviews. In zijn blog van 11 juni 2019, Radicale veranderingen nodig om relevant te blijven, geeft hij zijn vier belangrijkste observaties annex conclusie.

 

Zijn blog lezend bekruipt mij het meer-dan-sterke gevoel dat de aparte organisatie als autonoom bolwerk die coute que coute móet blijven bestaan, nog volop centraal in het denken en handelen van de geïnterviewden staat.

De organisatie als voorbijganger, als een welhaast toevallige en tijdelijke gemeenschap van mensen en middelen – voor zolang zo’n verband nuttig/nodig is – komt in het denken eenvoudigweg niet op. Zo vastgeroest …. Bedenk eens wat een mogelijkheden dat zou opleveren! Nee, met kramp in de buik vragen geïnterviewden zich van alles af over het eigen organisatie-ego.

 

Alsof dat ook maar iets bijdraagt aan, bijvoorbeeld, vervoer van wie/wat-dan-ook-maar. Trek het probleem nu eens een flink stuk breder: personen, dieren, gassen, vloeistoffen, vaste stoffen, in dozen, flessen, door buizen, de lucht, over water/weg … hubs … enzovoort. Kom eens uit je eigen kasteel en laat de ophaalbrug maar naar beneden. Ga eens met z’n allen onder die eeuwenoude eik zitten en denk eens diep na hoe je de informatie-infrastructuur voor zo’n systeem zou moeten opzetten … Want informatie-infrastructuur (dat zou bedoeld moeten zijn met ‘digitale fundering’) is dan wel bittere noodzaak natuurlijk! Al ons gepriegel in ketens is binnen de enkele organisatie al een aanhoudende crime – laat staan over meerdere, ook nog eens wisselende (onderdelen van) organisaties heen. Ja, klopt we zijn en blijken tot-en-met onderling afhankelijk. Inderdaad, dàt moet radicaal ànders!

 

Dat brengt me op een ander hardnekkig bolwerk: het aparte IT-systeem dat nog altijd centraal in ons aller denken en doen staat. We roepen data-driven etc., maar stellen daarbij nog altijd niet informatie centraal, maar het systeem. Data-driven moet ‘natuurlijk’ wel netjes binnen de lijntjes van het aparte en autonome systeem blijven kleuren. Zo vastgeroest …. Denk eens aan de applicatie als toevallige en tijdelijke voorbijganger … Het draait om de informatie. Die moet op stelselmatige wijze worden georganiseerd zodat elke willekeurige applicatie van elke willekeurige organisatie op elk willekeurig moment er t.b.v. realisatie van gemeenschappelijke en/of eigen doelen in kan grasduinen – mits en voor zover gerechtigd, dat spreekt voor zich. Practice what you preach. Bedenk eens wat deze opzet zou kunnen betekenen voor, bijvoorbeeld, het probleem van business/IT-alignment of voor het innoverend vermogen. Inderdaad, ook dit moet radicaal ànders.

 

Vastgeroest als we zitten aan het oude … constateren we welhaast met een zucht van verlichting dat digitaal de nieuwe normaal is. Werkelijk? Digitaal is niet eens het (grootste) probleem! Wie snel en gericht de juiste innovaties wil voortbrengen, en veel soepeler en nauwer met gevarieerde en ook nog eens variërende partijen – ongeacht de organisatie waarin ze zich toevallig ophouden – wil (samen)werken … die moet àndere potjes op het vuur zetten. Oude dingen loslaten om nieuwe stevig te kunnen beetpakken. Want, inderdaad, radicale veranderingen zijn nodig om situationeel en temporeel relevant voor mens en gemeenschap te blijven. Klein probleempje: iedereen die ego-kramp in zijn/haar buik heeft … die verandert niet – en al helemaal niet radicaal. Beter stilstand dan achteruitgang. Toch?

 

 

 

Juni 2019, 2019 © Jan van Til